Welkom op mijn weblog

gerritsnijders — Thu, 01 Dec 2011 12:25:03 +0000

voor meer info over de tafels: http://www.bijzonderetafel.nl/

filmpje is gemaakt door Jasper van Impelen in de Waarmakerij

2 december 2011

Wat deskundigen zeggen

De afgelopen jaren, en metname vorig jaar heb ik veel tips en adviezen gekregen. En al die adviezen waren waar en kloppen nu ook.
Hieronder eens een aantal adviezen op een rij:

focus en specialiseren

zorg dat je producten zichtbaar worden

werk aan je bekendheid

stop met wat je doet, en ga weer “werken”.

etc. etc

Nu lijkt het of er een addertje onder het gras zit, en bovenstaand enigszins cynisch bedoeld is. Voor een deel is dit ook zo. Nu ik een jaartje met de tafels bezig ben, begint e.e.a. duidelijk te worden: alles wat je leest in de boeken over hoe je succesvol moet worden als ondernemer is waar, en gebaseerd op ervaringen of is afgekeken van succesvolle ondernemers. Maar er is meer waar, en daar heb ik dan weer minder over gehoord en gelezen. Van alle dingen die je probeert om maar te groeien, mislukken er veel, heel veel. Mislukken is denk ik niet het juiste woord, veel van de ideeën en dingen die je probeert worden geen succes in de zin van vette verkoopcijfers. Ik heb veel van mijn ideeën niet op de markt terug gezien, en het heeft me bakken met geld en tijd gekost. Maar dat is ondernemen, dingen bedenken, er vol voor gaan terwijl anderen lijdzaam toekijken en denken “ja ja”. Ondernemen is NIET, naar mijn idee, marktonderzoek doen, plannen schrijven, ondernemingsplan schrijven, met de bank praten, etc.etc. En als je dan alles tot in detail hebt uitgewerkt eens gaan beginnen met ondernemen. Dat kan zo, en er is denk ik niets mis mee. Maar ik kon pas die verstandige dingen uit de boeken doen zoals focus, specialiseren etc. doordát ik eerst van alles uitgeprobeerde, op mijn bek ging, financieel helemaal bankroet was en in mijn wanhopige pogingen te overleven geweldige mensen tegen kwam. Juist doordat ik dit proces in ging kwam ik de juiste mensen tegen, en werd voor mij langzamerhand duidelijk welke kant ik op moest gaan. En nu ik eenmaal de juiste kant op ga en mijn bedrijf begint te groeien besef ik ineens dat wát ik nu doe, ik nooit had kunnen bedenken. Het is ontstaan en daarom klopt het ook. Terug kijkend zie ik geen mislukkingen, maar zie ik dat wat ik gedaan heb precies klopt en dat het proces waar ik in zat me gebracht heeft tot waar ik nu ben. En al die tijd, die ik het beste kan beschrijven als worstelen en ploeteren, heb ik echt wel af en toe een vette traan gelaten, want ik zat midden in de shit en zag niet welke kant ik op moest gaan. Maar één ding had ik wel, en dat was en is Vertrouwen. Vertrouwen dat wat ik doe ergens toe leidt en ergens goed voor is.

En heb ik dan nog een advies?
Heb vertrouwen, en als het allemaal ogenschijnlijk niet goed gaat? Kijk dan eens terug naar andere momenten dat het even niet goed ging, en zie dan wat het je heeft gebracht. Luister naar je gevoel, probeer, doe en geniet en praat hierover met anderen. Dat heeft mij geholpen en ik heb ook veel steun van mijn omgeving gehad.
En oja , focus, specialiseer en zorg dat mensen precies weten wat je doet en waarom ze daarvoor bij jou moeten zijn. Zo word ik al bekend als “de tafel man”. Heerlijk als iemand vraagt: wat doe jij? en ik dan als antwoord kan geven: ik maak bijzondere tafels van resthout. Maar vergeet niet, dat die duidelijk niet vanzelf komt, maar komt door met vol vertrouwen je proces in te duiken

Succes

26 september 2011

Dure lessen

Kennen jullie dat?: iemand vraagt je om een gunst, of vraagt aan je of je een bepaalde klus wilt doen. Ergens diep in je zegt een stemmetje “nee, doe dit niet”, maar je ego denkt “doe maar wel, je kan het geld gebruiken, je kan er wat van leren, bla bla bla….”. Je Innerlijk kompas zegt dat je de ene kant op mag gaan, en je verstand zegt dat je de andere kant op mag gaan. Ik denk dat er nogal wat lezers zijn die dit vast herkennen.

Ik heb het geluk dat mijn Innerlijk kompas erg goed werkt…….maar, noem het maar even pech, dat ik er niet altijd naar luister. In voorgaande verhalen in mijn Blog hebben jullie tussen de regels door wel kunnen lezen dat ik ook vaak wel luister en dat er dan hele gave dingen gebeuren. Maar nu dus de momenten dat ik niet zo goed luister.

Wanneer ik dus niet luister krijg ik dat de laatste tijd toch wel heel erg sterk terug. Vroeger gingen zaken dan een “beetje mis”, of liepen “niet helemaal”, maar nu wordt direct duidelijk en zichtbaar dat het niet werkt. Vroeger wellicht ook wel, maar dan gaf ik een ander de schuld, of de omstandigheden. Uit respect voor klanten en degene die mij wat gevraagd hebben wat dus mis ging, en omdat ze me eigenlijk laten zien dat ik beter moet luisteren, noem ik geen namen en ga niet teveel in op details.

Het afgelopen half jaar heb ik 2 keer ja tegen een klus gezegd, waarbij mijn innerlijk kompas me verteld dit niet te doen. Waarom zei ik dan toch ja? Om redenen waar ik al zo’n beetje mijn hele leven mee worstel: ik wilde de ander graag helpen, aardig over komen en behulpzaam zijn, en omdat ik het geld goed kan gebruiken. Begrijpelijk? Ja, denk ik wel. Zuiver en authentiek? Nee, dat nou ook weer niet. Het komt wel sympathiek over, maar als je van binnen wat anders voelt is het niet authentiek. Gevolg is dat ik bij de ene klus volledig kan fluiten naar mijn centen omdat de opdrachtgever mij en een aantal andere simpelweg opgelicht heeft. Die gast schijnt failliet te gaan, maar ik heb er wel een incasso op af gestuurd. Een andere klus waarbij ik regelmatig de klant gewaarschuwd hebt zaken anders aan te pakken, of zelfs helemaal niet te doen, ga ik toch mee in hun stress en deadlines waardoor ik het product onvoldoende kan afwerken. Klant niet tevreden en weer leuren om mijn centen. Tja, daar word ik natuurlijk niet vrolijk, maar het zijn wel duidelijke en harde lessen.

Aan de ene kant ben ik nu op het punt gekomen dat ik groei en groter wordt, en daardoor beter mijn zaken moet regelen: Strakke algemene voorwaarden, aanbetalen, etc. Ik zou ook nog met contracten kunnen werken. Prima, allemaal doen. Maar je kunt nog zulke goede contracten hebben, en vinden dat je gelijk hebt, het gezeik ontstaat toch als je niet luistert naar je innerlijk kompas. Misschien dat door een goed contract de schade van slecht luisteren enigszins beperkt kan worden. Maar volgens mij is goed luisteren en dit ook naar je omgeving communiceren de beste garantie dat zaken soepel verlopen. Dus ik ga mijn best weer doen, zal weer een paar keer onderuit gaan, en weer opstaan en leren. En dat is misschien wel het mooiste wat ondernemen mij geeft. Het is zo lekker direct, je kan je niet verschuilen en moet je eigen kansen creëren. Elke dag weer nieuwe situaties en kansen om te leren…..wat wil je nog meer.

Succes allemaal met jullie kompas.

14 september 2011

Wat kan er in een jaar veel gebeuren zeg. Vorig jaar april liep ik Nils Roemen tegen het lijf tijdens een durf te vragen sessie. Ik wist eigenlijk niet meer wat ik wilde en waar het met mijn bedrijf naar toe moest. Het liep nogal slecht om het maar eens voorzichtig uit te drukken. De meeste kennen het verhaal, maar voor al die andere nog maar even de korte versie: de durf te vragen sessie werd begeleid door Nils. Hij “timmert” aan de weg rondom het thema “sociale overwaarde” en ik wilde meer bekendheid en het liefst tafels maken. Zo ontstond de eerste sociale overwaarde tafel: iedereen heeft wel ergens een stukje hout liggen wat op zichzelf geen waarde heeft. Door het verbinden van al deze stukjes hout ontstaat er nieuwe waarde, namelijk een tafel. Dit was zo’n gaaf proces, en leuk om te doen dat ik me volledig op de tafels ben gaan richten. Gevolg hiervan? Ik geef nu workshops aan bedrijven waarbij gezamenlijk een tafel wordt gemaakt, ik geef workshops aan gezinnen waarbij het gezin samen een tafel maakt. Ik sta op beurzen waarbij ik met hout wat bezoekers meenemen ter plekke tafels maak. Ik heb mijn werkplek nu in de waarmakerij. Er staat een tafel bij de IKON, wekelijks te zien bij het programma “Het vermoeden” van Annemiek Schrijvers…..etc. Heel gaaf natuurlijk allemaal dat het groeit. Maar is dat waar het om gaat? Nou, in essentie niet. Nou ja, het is belangrijk dat de omzet eindelijk groeit, maar waar het mij om gaat is dat het idee groeit. Ik wil mijn omgevin

Gerritsnijders's Blog

Welkom op mijn weblog